Romantyzm

Wolność wiodąca lud na barykady
Eugène Delacroix

Wyłącz reklamy na

miesiąc • rok

Romantyzm ma chyba tylu gorących zwolenników, co i zagorzałych przeciwników. I nie jest to efekt grubych tomiszczy powieści czy niezrozumiałego języka wierszy. Wiec czego? Wydaje mi się, że chodzi tu o światopogląd romantycznych bohaterów, których autorzy kreowali w oparciu o własne doświadczenia, wnioski poczynione w trakcie częstych i ciekawych podróży. Wygłaszali opinie kontrowersyjne z punktu widzenia współczesnego czytelnika. Niezrozumiałe wydaje się dziś przekonanie o konieczności oddania życia za ojczyznę czy pokutowania do ostatnich chwil za zbrodnię popełnioną w młodości, a przecież jeszcze trzysta lat temu ludzie wierzyli w słowo honoru czy wyznawali dekalog z taką samą gorliwością, z jaką my dziś śledzimy nowe zdjęcia znajomych na naszej-klasie.pl czy gramy w komputerowe gry.

... czytaj dalej

- klp.pl bez reklam, 30 dni tylko 1,22 zł. Zamów teraz!

Romantyzm jest więc epoką skrajności. Z jednej strony ludowość z jej archaicznym językiem, religijnością czy barwnymi strojami i obrzędami (Romantyczność, Ballady i romanse Mickiewicza), z drugiej egzotyka przepełniona tajemnicą, grzechem i seksualnością (Giaur Byrona), z jednej aktywny udział w walce narodowowyzwoleńczej, chęć oddania życia za ojczyznę (Kordian Słowackiego, Konrad Wallenrod Mickiewicza), z drugiej – bierna kontemplacja okrutności życia, przepełnionego rozpaczą, samotnością i negacja wszystkiego (Cierpienia młodego Wertera Goethego).

Ta epoka propagująca filozofię uczucia, wiary w intuicję i spirytualizm, wypełniona fantastyką, ludowością i mistycyzmem spowodowała, że ludzie ponownie uwierzyli w swoje siły widząc, jak nowy duch i nowa idea ogarnia wszystkie dziedziny życia (sztukę, filozofię, politykę, obyczajowość, modę). Wraz z nadejściem dzieł Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego czy niezapomnianych, wręcz kultowych nawet dziś – Byrona i Goethego – zmienił się sposób postrzegania świata ówczesnych ludzi.