Johann Gottlieb Fichte (1762-1814) - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Bardzo ważnym zagadnieniem w filozofii Fichtego jest ideał. Uważał on, że świat realny powstał jako wynik dążenia do ideału. Sam ideał nie wyrastał z rzeczywistości, to rzeczywistość wyrastała z ideału, czyli niedoścignionego wzorca. Odrzucał on empiryczny sposób poznania świata, ponieważ był przekonany, że aby poznać rzeczywistość należy zbadać ideał, z którego ona wyrosła, a metodami empirycznymi nie można tego zrobić.

Za czynny składnik świata uważał ludzką jaźń. Była ona według niego podstawą, pierwotnym składnikiem, absolutnym, twórczym początkiem bytu. Fichte utrzymywał, że nasza jaźń nie tylko poznaje same rzeczy, ale je tworzy.

W praktyce Fichte postulował wolność jako nakaz moralny każdego człowieka. Uważał ją za naczelne prawo moralne. W odróżnieniu od wszystkich dotychczasowych etyków Fichte uważał, że każdy ludzki czyn jest dobry. Natomiast za złą uważał bierność, czyli unikanie jakichkolwiek czynów przez ludzi. Dla Fichtego czyn był ucieleśnieniem wolności. Bardzo ważne jest, aby zrozumieć, że specyficznie pojmował on pojęcie czynu. Uważał bowiem, że postępowanie wyznaczone przez warunki i pobudki zewnętrzne jest bierne i zależne, pozbawione wolności; nie było ono dla Fichtego dziełem jaźni – czynem.

Chciał, aby zapamiętano go jako myśliciela głoszącego filozofię wolności i aktywności. W oparciu o swoje poglądy stworzył ponadto program polityczny nazywany „systemem państwa zamkniętego”. Najbardziej zaskakujące w nim jest to, że został oparty przede wszystkim na przesłankach gospodarczych. Za najważniejsze uznawał zabezpieczenie przez państwo pracy, dochodów i własności obywatelom. Ponadto powinno ono kontrolować przemysł i handel. Żeby najlepiej spełniać swoje zadania państwo powinno być zamknięte na wszelkie stosunki z innymi państwami. Fichte uważał, że impulsy z zagranicy mogą zakłócić równowagę wewnętrzną państwa. Odcięcie od świata miało dla niego wyłącznie pozytywne aspekty: zabezpieczenie przed obcymi wpływami, utrwalenie charakteru narodu, zapewnienie pomyślności obywateli. Jego program spodobał się narodowym socjalistom i postanowili oni wprowadzić go w życie – wiadomo z jakim skutkiem. Tatarkiewicz podsumowuje dokonania niemieckiego filozofa:
Fichte oddziałał tylko w swojej ojczyźnie, ale dla niej był myślicielem przełomowym, który filozofię przerzucił od krytycyzmu do idealistycznej metafizyki. Schelling i Hegel poszli jego torem. (…) Oddziałał też politycznie. Przyczynił się do rozbudzenia nacjonalizmu niemieckiego. A w sto lat później narodowy socjalizm stosował w praktyce jego ideę „zamkniętego państwa” i widział w Fichtem jednego ze swych ideowych prekursorów.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Maria - streszczenie
2  Problematyka Rękawiczki Schillera
3  Narodziny epoki - wpływ sentymentalizmu i preromantyzm



Komentarze: Johann Gottlieb Fichte (1762-1814)

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: